De Greyhound: edelste aller honden


De edelste van alle honden is volgens velen de Greyhound. Eeuwenlang is het ras beschouwd als het toppunt van snelheid, schoonheid en prestatie. Honderden mensen zijn er gedood, alleen maar omdat zij hem illegaal in hun bezit hadden.

Eeuwenoud
Reedsvoor het begin van onze jaartelling kenden de zuidelijke volkeren honden die wat hoedanigheid betreft ongetwijfeld windhonden waren. Zij staan afgebeeld op muurschilderingen van oude Egyptenaren, Grieken en Assyriërs.
Primitieve half-windhonden, zoals de Pharaohond en de Cirneco dell ‘Etna, tonen een verwantschap met de in betrekkelijk wilde stat van Pariahonden. Door eeuwenlange selectie op bruikbaarheid ontstonden de zeer snelle en wendbare oosterse windhonden waaruit, naar men aanneemt, de Greyhound is voortgekomen.
De moderne Greyhound wordt gehouden voor de rennen en als showhond; tegelijkertijd is hij een heel prettige en rustige huishond die houdt van gezelligheid en comfort.

Edele honden
Door een constante selectie op bruikbaarheid werden de windhonden sneller en konden ze steeds beter zien. Men zegt dan ook dat de windhonden van alle rassen verreweg de beste ogen hebben. Reukvermogen werd voor heb onbelangrijk, evenals luid op spoor jagen
Voor dit soort werk werden andere ‘edele’ honden gebruikt, zoals de verschillende brakkensoorten, waarvan de Bloedhond wel de meest typerende is. De Greyhound en Bloedhond zijn, wat betreft het scherp zien, speuren en luid op spoor jagen, als elkaars tegenpolen te beschouwen.

De brakkensoorten zijn zeer geschikt voor de jacht in een begroeid terrein waar gezocht en achtervolgd moet worden. De Greyhound voldoet het beste op een open vlakte waar geen schuilplaats is voor het wild, zodat hij het met de ogen kan volgen en het door snelheid grijpen.

Stropen
Vanaf de middeleeuwen hielden vorsten windhonden. Op de schilderijen uit die tijd zien we honden die wat uiterlijk betreft nagenoeg gelijk zijn aan onze moderne Greyhound. Belangrijk voor de status van de edelman uit die tijd waren zijn paard, zijn windhond en zijn valk.
De windhonden werden aan de vorstelijke hoven met grote zorg gefokt en verzorgd door speciale bedienden. Het was het gewone volk ten strengste verboden een edele hond te bezitten; slechts af en toe gaf de vorst aan een vriend een dergelijke hond. En die enkele keer dat een edelman een lagergeplaatste toestond een Windhond te houden, mocht dit alleen onder de conditie dat er twee tenen van de voorvoeten geamputeerd werden.
De burger of de landsman die betrapt werd op het houden van een edele hond werd streng bestraft. Dat is niet zo verwonderlijk, want de meest voorkomende reden om de adellijke wetten op dit gebied te omzeilen was het stropen.

Een hoofd als een slang
Men zegt dat de beste beschrijving die ooit van de Greyhound gegeven werd, komt van de had van Dame Juliane Bernes die in 1486 haar ‘Book of st. Albans’ schreef. Die beschrijving gaat als volgt:

“The head like a snake,
The neck like a drake,
The foot like a cat,
The tail like a rat,
The side like a bream,
The back like a beam.”

Vertaald luidt het:

“Het hoofd als van een slang,
De hals als van een draak,
De voet als van een kat,
De staart als van een rat,
De zijden als van een brasem,
De rug als een balk.”

Deze schitterende beschrijving laat het met betrekking tot de moderne Greyhound maar op het punt afweten, namelijk dat van de voeten. Men wenst tegenwoordig een vrij lange voet; dus zeker geen kattenvoet, al moeten de tenen goed gebogen zijn.

Beweging
De show Grey is vaak groter dan de hond die voor het rennen gehouden wordt. De wat kleinere honden hebben op de baan een betere ‘wegligging’ en lopen minder blessures op. Toch is het leuk voor de baas, en zeker voor de hond, om te mogen trainen en uitkomen op de renbaan.
Zowel de show Grey als de Greyhound die als huishond wordt gehouden, heeft een grote bewegingsbehoefte van zijn voorouders, de coursinghounds, bewaard. Omdat hij volgens de wet niet los mag lopen, is de enige manier om hem een adequate beweging te geven het rennen op de renbaan. Een Greyhound die alleen aan het lijntje mag wandelen is niet echt gelukkig; lekker uitrennen achter een ‘prooi’ is nu eenmaal iets waarvoor hij sinds eeuwenlang bestemd is.

De Grey als huishond
Een prettiger kameraad als de Greyhound is er haast niet. Hij is rustig en gezellig, houdt veel van zijn eigen mensen en blaft niet veel.
De Grey is over het algemeen geen waakhond; de eigenschap tot bewaken is in de loop der jaren opgeofferd aan de eis van snelheid.
Door de korte vacht is hij een weinig bewerkelijke of vuil-binnen-brengende hond. Hij kan goed tegen koude en warmte, maar tocht en vocht zijn slecht voor hem. Het liefst ligt hij op de bank te dutten, totdat het tijd is voor zijn wandeling.
Greyhounds zijn intelligente honden. De ster van Gedrag en Gehoorzaamheid (GG) examens bij mij in de buurt was een Greyhound teef. Zij liet met haar 76 (van de maximaal 88) punten de deelnemende herders en bouviers ver achter zich!
Voor sportieve mensen valt er veel plezier te beleven aan de Grey, vooral het trainen voor de rennen zorgt er voor dat ook de baas in goede conditie komt en blijft. Overal in Nederland en België zijn windhondenrenverenigingen waar men inlichtingen kan vragen over deze vorm van hondensport.

Het is zeer onverstandig om als leek zomaan op goed geluk te gaan oefenen. De kans is dan namelijk groot dat men een jonge hond veel te zwaar belast, wat zijn ontwikkeling nadelig kan beïnvloeden. Vraag dus voordat u aan een vorm van training begint advies bij de rasvereniging en de renvereniging bij u in de buurt.

Gezondheid
De Greyhound is een gezond ras dat nagenoem niet behept is met een heup- of oorafwijkingen. De lange, dunne staart kan echter wel problemen opleveren. Het uiteinde is zo dun en kwetsbaar, dat de hond zijn staart gemakkelijk kapot slaat tegen wanden of meubilair. Staartpunten genezen heel slecht, zodat stukslaan voorkomen moet worden.

Samenvatting
De Greyhound is voor sportieve mensen met veel vrije tijd een hond die een complete hobby kan worden. Hij si moor, rustig, vraagt weinig onderhoud aan zijn uiterlijk, is verbazingwekkend intelligent en voor zijn mensen zachtmoedig.
Er wordt wel eens gedacht dat hij breekbaar en kouwelijk is, maar dat berust op een misverstand. Zijn botten zijn sterk, en zijn korte vacht is dicht genoeg om hem tegen koude te beschermen. De Grey is gezond en bereikt vaak een hoge leeftijd.
Het is verboden om Windhonden los te laten, en het is ook zeer onverstandig om dit te doen. Een Grey die een konijntje ziet wegschieten hoort uw stem niet meer, ziet geen auto’s en prikkeldraad en vormt zo niet alleen een gevaar voor het konijntje en zichzelf, maar ook voor weggebruikers. De vele rensportverenigingen bieden echter de gelegenheid om de hond toch passende beweging te geven.

Adres Greyhoundclub, erkend door de Raad van Beheer,met daarin opgenomen de Magyar Agar.

Andere Greyhoundclub (federatie)

Bron: onbekend

<-- Terug naar het overzicht