Leishmaniose


Leishmaniose is een ziekte die wordt veroorzaakt door de Leishmania-parasieten en wordt overgedragen door de zandvlieg.
Zandvliegjes komen vooral in de (sub-)tropische gebieden voor, denk aan Spanje, Frankrijk, Griekenland, Turkije en Portugal. Ze zijn ‘s avonds en ‘s nachts actief.
De zandvlieg wordt besmet wanneer hij bloed zuigt van een besmette hond of mens. Als deze zandvlieg nu weer een hond of mens prikt, wordt de ziekte overgedragen dmv het speeksel van de zandvlieg.

Als een hond besmet raakt kan het zijn dat de parasieten op de organen gaan kapselen, bij voorkeur de milt of lever. Dit betekent niet altijd dat de hond ziek wordt; de hond merkt hier niets van en het is ook niet aan te tonen in het bloed. Het kan maanden of jaren duren voordat de ziekte ‘wakker’ wordt, pas dan krijgt de hond bepaalde symptomen.
Zo kan het zijn dat er bijvoorbeeld honden uit Spanje geadopteerd worden die negatief getest zijn op Leishmaniose. Dit wil niet zeggen dat de hond de ziekte niet bij zich draagt. De ziekte heeft een incubatietijd (tijd tussen besmetting en eerste klinische symptomen) van 7 jaar.

Symptomen
De symptomen zijn zeer verschillend. Zichtbare klachten kunnen zijn:
# vermagering
# haaruitval (kale plekken) en huidschilfers
# diarree
# moeheid
# kreupelheid
# opgezette lymfeklieren
# koorts
# Nagels die te snel groeien of broos zijn.

Maar zonder dat wij het zien kunnen er nog meer dingen gebeuren, zo kunnen het hart, de lever, nieren, beenmerg, mild enz. aangetast worden. Niet alle symptomen hoeven tegelijk aanwezig te zijn. Soms zijn de zichtbare symptomen niet duidelijk aanwezig en kan alleen bloedonderzoek (of beenmerg onderzoek) duidelijkheid geven.

Onderzoek
Er zijn verschillende testen die aan kunnen tonen of de hond leishmania positief is. Erlichia (ziekte via teken) heeft een aantal symptomen die overeenkomen met die van leishmania. Verstandig is om de hond op beide ziektes te laten testen.
# Beenmergpuntie; zo gaan ze op zoek naar sporen van het DNA van de Leishmania-parasiet . Deze test laat niet zien of de ziekte op dat moment actief is of niet.
# De afweerstoffentest (IFI) meet de afweerstoffen tegen de parasiet in het bloed (titerbepaling). Als de uitslag negatief is, betekent dit niet dat de hond de ziekte niet heeft. De ziekte is op dat moment alleen niet actief, maar de hond kan wel drager zijn.
# ELISA: Meet de antilichamen in het bloed tegen de Leishmania-parasiet. In een vroeg stadium van besmetting kan deze test vals negatief zijn. Herhaling na een aantal weken is aan te raden. Deze test geeft 80% tot 100% procent betrouwbaarheid.
# Direct Agglutination Test (DAT) meet evenals ELISA de antilichamen in het bloed en kan eveneens in het beginstadium een vals negatieve uitslag geven. Bij een negatieve uitslag is herhaling na een aantal weken aan te raden.

Dit is het verhaal van Saartje en Tom. Ze kregen 27 maart 2008 te horen dat hun Spaanse Galgo Zani Leishmaniose heeft. Ze hebben ook nog een andere Galgo; Raja.

donderdag 27 maart 2008, week 13
Gisteren geen goed nieuws gekregen. Zani is positief getest op Leishmania. Enkele weken geleden kreeg Zani rode plekjes in haar hals, we zijn daarmee naar de dierenarts geweest en deze dacht dat het schimmel was maar na twee weken te behandelen was dit nog niets veranderd. Na opnieuw bloed te prikken bleek dit Leishmania te zijn. Vanavond zal ik meer weten over de andere bloedtest waaruit te zien zal zijn of haar nieren en lever zijn aangetast.
De symptomen dat Zani nu heeft is haar kale hals met die plekjes en haar kliertjes zijn wat gezwollen. Ze heeft nog maar pas een verkoudheid gehad en daardoor weten we niet of het van de antbiotica is of niet dat ze er wat suffer bijloopt dan anders.

Week 14
Zou je nu niet door de grond zakken.. Mijn dierenarts heeft net teruggebeld naar het labo in Leuven en daar zeiden ze “Tja onze persoon die zich eigenlijk bezig houd met Leishmania is op verlof tot het einde van de week”. Ik ben er ook heel boos en tegelijk triest over 🙁 Nu hebben ze gezegd dat het zeker voor begin volgende week zal zijn en nu maar hopen dat ze daar de waarheid spreken zeker. We zijn al begonnen met multivitaminen.

Week 15
Ik heb net de titerwaarde gekregen van Zani en die is 1/1600. Een andere dierenarts heeft nu gezegd dat deze waarde te klein is om Zani te behandelen, maar ik lees overal dat een hoge titerwaarde niet goed is.. Mijn dierenarts heeft toen een andere dierenarts gevraagd en die zei dat die inderdaad veel te hoog waren en Zani moet zo vlug mogelijk starten met de behandeling.
De kliertjes in haar hals van Zani zijn zodanig gezwollen dat je ze gewoon kan zien en ik maak me grote zorgen.. De andere uitslagen van het bloedonderzoek vallen mee. Ze moet nog wel een beenmergpunctie ondergaan om zeker te zijn van Leishmania.

Week 16
De beenmergpunctie is zeer goed verlopen, Zani heeft geen pijn gehad. Bij de eerste test was er niets te zien, maar bij de tweede specifiekere test waren de leishmania parasietjes heel duidelijk te zien. Eindelijk kunnen starten met de juiste behandeling. Zani reageert heel goed op de behandeling en heeft absoluut geen last gehad van de punctie en voor ons was dit het enige die ons echte zekerheid kon geven.

Week 17
Aan het eind van de week gaat het niet zo goed. Ze heeft al een paar keer moeten overgeven en wil niet veel eten. De eerste dagen dronk ze zo verschrikkelijk veel, dat haar buikje opgeblazen was als een ballon. Zolang ze veel plast is het beter, maar het is niet aangenaam voor haar, we kunnen niet meer doen dan de solidago verder geven en haar multi-vitamine. Vrijdag hebben we weer bloed laten prikken en daaruit bleek dat haar nierwaarden toch wat gestegen zijn. Ze moet nu ook nierbesparend eten zoals pasta en mager vlees en gekookte groenten. Nu drinkt ze ook nog veel, maar niet meer zoveel in 1 keer. Ze moet bijna elk uur moet gaan plassen, maar mijn moeder komt als we zijn gaan werken. Ze is al redelijk wat afgevallen, waardoor ze zich wat slapjes voelt, maar ze mag zeker niet meer afvallen, want ze was al zo mager.

Week 18
We zijn nu dag drie dat ze nierbesparend moet eten en ze heeft al 2 dagen haar bakje volledig leeg gegeten!!

Week 19
Zoals zovelen zeggen de laatste loodjes wegen het zwaarst. Vandaag heeft Zani een hele dikke buik en ze heeft al twee dagen erge diarree, we geven nu een andere soort duck omdat ik denk dat het daarvan komt. Heb ook al een immdium gegeven, maar ga daar nu even mee wachten, ben bang dat het overloop is en dat haar buikje daarmee zo gezwollen is. Vanavond zal ik haar medicijn in paté doen, want het is verdorie niet meer gemakkelijk om iets uit te vinden want ze wil niet zo goed eten, heb het ook al eens in duck gedaan, maar ze had dan terug braakneigingen, dus dat ging ook niet goed. Ook heeft ze veel last van oprispingen, alles keert terug en ze moet veel boeren. Haar buik is nog steeds heel opgezet…

Week 20
Eergisteren gebeld naar de dierenarts, waarom Zani’s klieren nog gezwollen zijn en haar buik nog zo dik is? Die wist ons te vertellen dat het een heel zware kuur is en dat dit nu zal beteren na de kuur. Op een dag had Zani honger, en inderdaad ze begon meteen te eten. Na een paar minuten begon haar buik te zwellen en ze begon over te geven. Eerst etensresten en toen ook dikke slijmen, die ik uit haar mond moest halen. De haren op de zijkant van haar buik stonden recht van de zwelling. Heb direct gebeld naar de dierenarts en ze was hier binnen de 5 minuten. Ze heeft motilium gekregen en mocht een uurtje later weer wat eten. Er worden nu tests gedaan op haar stoelgang.
Er is een bacterie gevonden in het mestonderzoek, de dierenarts kan wel niet zeker zeggen dat haar opgezwollen buik daarvan komt, maar het moet allesinds behandelt worden. Het is campylobacter. Ik hoop dat ik maandag nog wat wijzer word en dat die buik van Zani helemaal weg zal gaan want haar buik is verschrikkelijk dik, ze past zelfs niet meer in haar jasje.

Week 21
Ik heb de uitslag voor een gedeelte gekregen. Het eiwitgehalte in haar bloed is zeer laag, omdat ze al haar eiwitten verliest in haar urine. Daardoor krijgt ze nu een medicijn bij die het eiwitverlies zal afremmen. Ze mag tot drie eiwitten per dag bijkrijgen. Het slechtere nieuws is dat de leishmania in een zeer verder gevorderd stadium is, maar dat zal ook verbeteren doordat ze nu de Allopurinol krijgt, die milteforan was duidelijk niet voldoende. Door dat de leishmania zo actief is drinkt ze heel veel en dat komt haar opgeblazen buik niet ten goede natuurlijk. Ik heb gevraagd of er niets is dat we kunnen doen voor die buik en ze zegt, als je echt merkt dat Zani er veel last van heeft kan je het laten wegnemen door een sonde. Maar doordat de Allopurinol maar binnen twee weken echt zijn werk zal beginnen doen, betekent dit dat als we nu het vocht laten wegnemen, het terug zal komen. Ik zit nu met het dilemma zal ik het laten nu laten wegnemen of wachten tot de allo zijn werk begint te doen. De vorige keer heeft ze gezegd dat de kans op infectie dan groter is als je het laat wegnemen, maar we moeten doen wat het beste is voor Zani. Uiteindelijk hebben we besloten het vocht te laten wegnemen omdat Zani veel last krijgt s’avonds als ze gemakkelijk wil liggen.
Ze hebben 3.5 liter vocht weggenomen en nog niet alles is al weg. We moeten er natuurlijk rekening mee houden dat het vocht kan terug komen, maar ondertussen heeft Zani wel een zeer goede nacht gehad en heeft vandaag ontzettend genoten.
Zelfs vanmorgen als ik opstond ging Zani met haar pootjes in de lucht liggen, iets wat ik al in geen weken meer had gezien.Ik hoop dat ze toch enkele dagen mag genieten van haar fijnere buikje. We hopen dat de medicijnen nu vlug aanslaan en dat al het vocht die erbij komt langs de natuurlijke weg naarbuiten kan.

Week 22
Het is nu dag 6 nadat we het vocht voor het grootste deel hebben laten weghalen. De dokter had gezegd dat het na drie dagen terug even erg kon zijn, gelukkig was dit niet zo. Maar nu na dag 6 begint het vocht zichtbaar terug te komen.

Week 23
Er is nog geen verbetering, Zani’s buik is weer heel dik. Vandaag gingen we naar de dierenarts omdat het nietje van de punctie eruit moest. Ze is ook erg geschrokken dat haar buik weer zo dik is, want de medicijnen zouden eigenlijk al een beetje moeten helpen. Deze nacht heeft Zani me de hele nacht wakker gehouden, want tegen de avond wordt ze zeer onrustig, waarschijnlijk omdat ze niet gemakkelijk kan liggen. Ze plast ook veel minder.
We hebben in het begin van deze week weer vocht laten wegnemen, dit maal 4.5 liter. De dierenarts zei tegen me dat ik zeker de hoop niet moest opgeven. Ze zei ons ook dat we niet meer kunnen doen dan dat we nu al doen. We hebben ook weer bloed laten prikken, want aan het einde van de week kwam het vocht weer terug. Alle waardes zitten weer binnen de referentiewaardes, maar het totale eiwit blijft hetzelfde. Ik hoop natuurlijk dat er nog iets is dat we kunnen doen, maar als die nieren niet meewerken… Het bericht van de eerste specialist is niet goed, ze zegt dat Zani haar nieren er te erg aan toe zijn. Buiten nog 1 eiwit per dag extra te geven kunnen we niets doen.
Zani zit sinds een tijdje constant te likken ter hoogte van haar rechternier. Als Zani pijn begint te krijgen vrees ik voor het ergste, mijn meisje verdient het niet om af te zien. Haar buik is al weer heel wat bijgekomen, dit doet natuurlijk geen goed aan alle andere organen. Het is allemaal zo triest voor Zani, ze wordt dit jaar pas 4 jaar..

Week 24
Heb net nieuws gehad van die andere dierenarts, zij was niet echt positief over Zani. We kunnen echt niet meer doen dan dat we al doen voor Zani, heeft ze gezegd. Er is niemand die ons een antwoord kan geven of die niertjes nog zullen goed komen of niet. Ik heb al heel wat opgezocht, maar alles wat ik lees over nierproblemen is niet echt hoopgevend. Het is zo zwaar om ze na haar punctie zo actief te zien en dan dag na dag weer wat slechter te zien worden. Na een maand met de medicijnen is er nog altijd geen verandering. Volgende week gaan we op vakantie, en ik mag er niet aan denken dat er dan iets gebeurd, daar sta je dan, in het buitenland. We hopen eigenlijk nog altijd op dat ene wonder.

dinsdag 17 juni 2008, week 25
Ik heb zeer droevig nieuws. Gisteren hebben we onze lieve kleine Zani laten inslapen.. We hebben nogmaals contact gehad met de verschillende dierenartsen die Zanitje hebben behandelt en ze konden maar één ding zeggen, dat ze dit de meest verantwoorde keuze vonden voor Zani. Zani haar nieren konden onmogelijk nog genezen, we konden alleen haar leven verlengen door wekelijks het vocht af te nemen. Het is verdorie hard om je meisje achter te laten. We zijn er beiden verschrikkelijk verdrietig om, maar we moeten het voor onze Raja toch een beetje goed houden. Zani zal ook voor altijd bij ons zijn.

Bron: diverse websites, samengesteld door windhonden.net

<-- Terug naar het overzicht